مقدمه

تپه ها و محوطه هاي باستاني وتاريخي شهرستان گرمسار از لحاظ باستان شناسي وارتباط آنها با ديگر محوطه هاي باستاني استان سمنان و همدوره بودن تعدادي از آنها با محوطه هاي پيش از تاريخ فلات مركزي ايران شايان توجه است.

 تپه هاي نورالدين آباد ، تپه حسن و قره تپه در گستره فرهنگ هاي ماقبل تاريخي در حاشيه كوير و فلات مركزي ايران از نظر همزماني به گونه اي قرار دارند كه مي توانند ارتباطات فرهنگي واقتصادي در اين منطقه را براي ما روشن سازند.اين محوطه ها از دوران نوسنگي با سفال آغاز مي گردند و      مي توان آن ها را با فرهنگ هايي سيلك كاشان ، چشمه علي شهرري و تپه زاغه دشت قزوين مقايسه كرد.

در ادامه فرهنگ هايي در اين منطقه رشد ونمو كرده اند كه مهمترين آنها را  در عصر آهن  از اواسط هزاره دوم پيش از ميلاد تا اوايل هزاره اول داريم. عصري كه سفالينه هاي خاكستري ،مشخصه بارز آن است وگسترش اين فرهنگ را در سرتاسر گرمسار در محوطه هايي همچون قره تپه،تپه گيس، تپه علي آباد،كاشان تپه،تپه شوره زار، قوش تپه، تپه رشمه، اوزون قوچيلي و مگس تپه مي توانيم مشاهده كنيم .پس از اين دوره فرهنگ هايي از دوران تاريخي (پارت وساساني)در محوطه هاي باستاني ديگري همچون تپه غول آباد،تپه ميرزا،تپه ملك آباد ،تپه سعدآباد و ديگر تپه ها ديده مي شود.

اين فرهنگ ها كم وبيش در يك سير تداومي جاي خود را به ديگر فرهنگ ها واگذار مي كننند. آخرين مرحله ودوره فرهنگي در اين منطقه را از دوران اسلامي خواهيم ديد كه عمدتا مربوط به قرون چهارم تا يازدهم هجري مي باشند ومحوطه هاي بيشماري اعم از تپه،بنا وجاده را شامل مي شوند.

تپه غول آباد

تپه غول آباد در غرب روستاي غياث آباد و به فاصله حدود 3 كيلومتري آن قرار دارد . اين تپه به لحاظ عظمت و ارتفاع زيادي كه در دشت گرمسار دارد و از فاصله دور نمايان است، به غول آباد مشهور است و شايع است كه بناي بزرگي كه احتمالا يك قلعه از دوران اسلامي مي باشد ، و در دل خاك مدفون است ، توسط افرادي كه داراي قدرت فوق انساني بوده اند، ساخته شده است.

ابعاد اين تپه در حدود 180 در 180 متر و ارتفاع آن از سطح اراضي اطراف آن حدود 15 متر مي باشد.تپه غول آباد يكي از بلندترين تپه هاي دشت گرمسار مي باشد . شكل ظاهري اين تپه به صورت دايره است كه دور تا دور آن  را يك خاكريز فرا گرفته  كه به نظر مي رسد خندقي سراسري در  اين  محل ايجاد شده بود. در بالاي تپه آثار اندكي از برج هايي كه دور تا دور آن را فرا گرفته بود ، ديده مي شود وبه نظر مي رسد كه يك قلعه بزرگ از دوران اسلامي در اين محل قرار داشته و آثار معماري شامل طاق و ديواره هاي خشتي با خشت هايي به ابعاد 5×25×25 سانتي متر نيز در اين تپه ديده مي شود .در سطح تپه آثار كند وكاو كه توسط حفاران غير مجاز انجام گرفته ، به فراواني ديده مي شود.

سفالينه هاي زيادي در اطراف و بالاي تپه پراكنده است كه عمدتا متعلق به قرون ششم تا هشتم هجري است.اين سفالينه ها شامل ظروف لعابدار ساده به رنگ فيروزه اي  و منقوش  وساده بدون لعاب مي باشند.

اين تپه داراي ارزش تاريخي است و قابل ثبت در فهرست آثار ملي كشور